Czujnik tlenku węgla, potocznie nazywany czujnikiem czadu, zamontuj na ścianie 1–3 m w poziomie od urządzenia spalającego paliwo. W kotłowni, kuchni z piecykiem lub łazience z podgrzewaczem zwykle umieszcza się go na wysokości 1,5–1,9 m nad podłogą. W sypialni lepsza jest wysokość 0,7–1 m, czyli strefa oddychania, najlepiej w pobliżu łóżka.
Czy montaż czujnika tlenku węgla jest obowiązkowy?
Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych z 21 listopada 2024 r. wprowadziło obowiązek stosowania czujników w zamkniętych pomieszczeniach, w których zachodzi spalanie paliwa stałego, ciekłego lub gazowego. Dla nowych inwestycji obowiązek dotyczy obiektów oddawanych do użytkowania od 23 grudnia 2024 roku. W hotelach, pensjonatach i innych obiektach noclegowych termin przypada na 30 czerwca 2026 roku, a dla istniejących budynków mieszkalnych przewidziano czas do 1 stycznia 2030 roku.
Do domu wybierz urządzenie zgodne z normą PN-EN 50291-1:2018 i oznaczone znakiem budowlanym B. Norma PN-EN 50291-2 dotyczy innych warunków użytkowania, między innymi łodzi i pojazdów rekreacyjnych. Przed montażem sprawdź także instrukcję producenta, ponieważ może określać dodatkowe ograniczenia dotyczące konkretnego modelu.
Jak zamontować czujnik w konkretnym pomieszczeniu?
Czujnik powinien znaleźć się w każdym pomieszczeniu, w którym działa urządzenie mogące wytwarzać tlenek węgla. Dotyczy to między innymi kotłów, kominków, piecyków gazowych, przepływowych podgrzewaczy wody i urządzeń na paliwo stałe lub ciekłe. Jeżeli dom ma kilka takich pomieszczeń, jeden czujnik może nie wystarczyć. Sygnał alarmu powinien być słyszalny w sypialniach.
| Typ pomieszczenia | Wysokość od podłogi | Uwagi |
|---|---|---|
| Kotłownia, kuchnia lub łazienka ze źródłem spalania | 1,5–1,9 m | Na ścianie, 1–3 m w poziomie od urządzenia |
| Sypialnia bez urządzenia spalającego paliwo | 0,7–1,0 m | W strefie oddychania, najlepiej przy łóżku |
| Korytarz lub pokój bez źródła spalania | Około 1,5 m | W miejscu, z którego alarm będzie słyszalny w sypialniach |
Kuchnia i łazienka
W kuchni z piecykiem lub innym urządzeniem spalającym paliwo zamontuj czujnik na ścianie, w odległości 1–3 m od źródła emisji, mierzonej w poziomie. Wysokość 1,5–1,9 m pozwala umieścić urządzenie mniej więcej na wysokości wzroku stojącej osoby. W łazience z gazowym podgrzewaczem wody obowiązuje podobna zasada, ale trzeba zachować większy dystans od kabiny prysznicowej, wanny i innych miejsc o wysokiej wilgotności.
Nie wieszaj urządzenia bezpośrednio nad kuchenką ani nad piecykiem. Tłuszcz, para, wysoka temperatura i zabrudzenia mogą zakłócać jego działanie. W małej kawalerce czujnik umieść możliwie daleko od miejsca gotowania, ale blisko strefy spania.
Sypialnia
W sypialni bez urządzenia spalającego paliwo czujnik powinien znajdować się w strefie oddychania, czyli na wysokości około 70–100 cm nad podłogą. Możesz zamontować go na ścianie przy łóżku albo ustawić na stabilnej szafce nocnej, jeśli instrukcja urządzenia dopuszcza taki sposób instalacji. Najważniejsze, aby alarm był słyszalny podczas snu i aby czujnik nie został zasłonięty pościelą, meblem lub zasłoną.
Kotłownia
W kotłowni zachowaj odległość 1–3 m od kotła lub innego urządzenia, a czujnik zamontuj na wysokości 1,5–1,9 m. Wybierz ścianę, na której sygnał będzie słyszalny także w części mieszkalnej. Jeżeli kotłownia jest oddalona albo znajduje się na innej kondygnacji, rozważ dodatkowy czujnik w pobliżu sypialni lub model umożliwiający połączenie kilku urządzeń.
Gdzie nie montować czujnika?
Miejsce instalacji nie może ograniczać przepływu powietrza do urządzenia ani narażać go na wilgoć, kurz i substancje chemiczne. Nie montuj czujnika:
- we wnękach, szafkach, za meblami ani za zasłonami,
- przy oknach, drzwiach, kratkach wentylacyjnych, nawiewach i wentylatorach,
- bezpośrednio nad kuchenką, zlewem, grzejnikiem lub innym źródłem ciepła,
- w miejscach mokrych, silnie zapylonych albo narażonych na aerozole, rozpuszczalniki i środki chemiczne.
Takie lokalizacje tworzą tak zwaną martwą przestrzeń, w której cyrkulacja powietrza jest ograniczona. Zbyt blisko okna lub kratki wentylacyjnej urządzenie może z kolei zostać wystawione na bezpośredni dopływ świeżego powietrza i zareagować z opóźnieniem.
Czujnik tlenku węgla nie zastępuje czujnika dymu ani detektora gazu ziemnego, propanu lub butanu. Monitoruje przede wszystkim obecność tlenku węgla. Do ochrony przed pożarem i wyciekiem innych gazów potrzebne są odrębne urządzenia.
Jak sprawdzić działanie urządzenia?
Po zamontowaniu sprawdź, czy diody są widoczne, urządzenie znajduje się w pozycji przewidzianej przez producenta i nie jest niczym zasłonięte. Następnie wykonaj test zgodnie z instrukcją:
- Naciśnij przycisk TEST i sprawdź, czy uruchomi się sygnał alarmowy.
- Oceń, czy dźwięk jest słyszalny w sypialniach i innych pomieszczeniach, w których przebywają domownicy.
- Usuń kurz zgodnie z instrukcją producenta i kontroluj stan baterii lub zasilania.
- Powtarzaj test tak często, jak zaleca producent, a uszkodzone lub przeterminowane urządzenie wymień na nowe.
Gdy czujnik uruchomi alarm, otwórz okna i drzwi, jeśli można to zrobić bez narażania zdrowia, wyłącz urządzenia spalające paliwo, opuść budynek i wyjdź na świeże powietrze. Następnie zadzwoń pod numer 112. Nie wracaj do pomieszczeń, dopóki służby nie potwierdzą, że jest to bezpieczne. Przy powtarzających się alarmach trzeba zlecić sprawdzenie urządzenia grzewczego, wentylacji i przewodów kominowych.
Artykuł nie stanowi porady prawnej ani technicznej. W przypadku wątpliwości dotyczących instalacji grzewczej, wentylacji lub przewodów kominowych skonsultuj się z uprawnionym specjalistą.
