Wymiana filtra kabinowego zwykle nie wymaga wizyty w serwisie. Wystarczy znaleźć jego obudowę, zdjąć osłonę, wyjąć stary wkład i zamontować nowy zgodnie ze strzałką AIR FLOW. Filtr najczęściej wymienia się co 15 tys. km lub raz w roku, choć przy jeździe w dużym zapyleniu może być potrzebna częstsza wymiana.
Dlaczego warto wymienić filtr kabinowy?
Filtr kabinowy, nazywany też przeciwpyłkowym, oczyszcza powietrze trafiające do wnętrza samochodu. Zatrzymuje między innymi kurz, piasek, pyłki roślin i część zanieczyszczeń zasysanych przez układ wentylacji.
Zużyty wkład może powodować słaby nawiew, parowanie szyb oraz nieprzyjemny zapach. Regularna wymiana pomaga też ograniczyć obciążenie silnika dmuchawy. Samodzielny montaż pozwala oszczędzić na robociźnie, ale wymaga ostrożności, szczególnie przy plastikowych zaczepach.
Przygotowanie do wymiany
Przed rozpoczęciem sprawdź w instrukcji samochodu, gdzie znajduje się filtr i jaki element pasuje do konkretnej wersji auta. W zależności od modelu obudowa może znajdować się pod schowkiem pasażera, za schowkiem, przy konsoli środkowej albo w podszybiu, czyli pod osłoną u podstawy przedniej szyby.
Do pracy przygotuj następujące narzędzia:
- śrubokręt krzyżakowy
- śrubokręt płaski
- latarkę
- klucze nasadowe lub szczypce, jeśli konstrukcja auta ich wymaga
Możesz wybrać filtr standardowy albo model z węglem aktywnym. Różnice między nimi przedstawia tabela:
| Cecha | Filtr standardowy | Filtr węglowy |
|---|---|---|
| Zatrzymywanie kurzu | Tak | Tak |
| Ograniczanie zapachów i części gazów | W ograniczonym zakresie | Lepsze dzięki warstwie węgla aktywnego |
| Cena | Zwykle niższa | Zwykle wyższa |
Filtr węglowy może być dobrym wyborem, gdy często jeździsz w mieście, stoisz w korkach albo przeszkadzają Ci zapachy z zewnątrz. Nie usunie jednak zapachu pochodzącego z zabrudzonego parownika klimatyzacji. W takim przypadku potrzebne może być także odgrzybianie klimatyzacji.
Jak wymienić filtr kabinowy krok po kroku?
Uniwersalna procedura wygląda następująco, ale szczegóły mocowania osłon zawsze zależą od modelu samochodu:
- Wyłącz zapłon i przygotuj miejsce pracy – ustaw samochód na równej powierzchni, wyłącz nawiew i zapewnij sobie dobre oświetlenie.
- Zlokalizuj obudowę filtra – sprawdź przestrzeń pod schowkiem, za schowkiem, przy konsoli środkowej oraz podszybie. Nie zakładaj, że rozwiązanie z innego auta będzie pasować do Twojego modelu.
- Zdemontuj osłonę lub schowek – odkręć widoczne śruby, a zatrzaski podważaj płaskim śrubokrętem bez gwałtownego wyginania plastiku. Niektóre osłony wymagają odchylenia, inne wysunięcia w konkretnym kierunku.
- Otwórz klapkę obudowy – zwykle trzyma ją zaczep, suwak albo kilka śrub. Jeśli nie chce puścić, sprawdź dokładnie, czy nie pozostało niewidoczne mocowanie.
- Wyjmij stary filtr – wysuwaj go powoli, zwracając uwagę na sposób ułożenia. W ciasnej komorze wkład może trzeba będzie lekko ścisnąć lub zgiąć. Rób to stopniowo, aby nie uszkodzić obudowy.
- Porównaj stary i nowy element – sprawdź rozmiar, kształt ramki i położenie uszczelek. Jeśli nowy filtr nie pasuje bez wyraźnego oporu, nie wciskaj go na siłę.
- Włóż nowy filtr zgodnie z oznaczeniem AIR FLOW – strzałka pokazuje kierunek przepływu powietrza, dlatego musi być ustawiona tak samo jak w przewidzianym układzie wentylacji danego auta. Nie kieruj się wyłącznie napisem na ramce.
- Zamknij obudowę i zamontuj osłony – upewnij się, że filtr wszedł do końca, a klapka leży równo. Załóż elementy plastikowe i dokręć śruby bez nadmiernej siły.
- Sprawdź działanie nawiewu – uruchom wentylację na kilku biegach i zwróć uwagę, czy powietrze przepływa bez nietypowych odgłosów.
W niektórych samochodach dostęp do filtra jest bardzo ograniczony. Przykładowo w wybranych wersjach Nissana Qashqai wkład znajduje się w wąskiej przestrzeni przy konsoli, więc jego wyjęcie i ponowne włożenie wymaga cierpliwości. Jeżeli dojście wymaga demontażu ważnych elementów deski rozdzielczej, a nie masz pewności, jak je odłączyć, lepiej zlecić pracę mechanikowi.
Na co uważać podczas montażu?
Najczęstsze problemy wynikają z pośpiechu, złego kierunku montażu albo próby wyrwania osłony. Zwróć uwagę na następujące kwestie:
- Nie podważaj plastikowych zaczepów z dużą siłą, ponieważ mogą pęknąć lub odkształcić osłonę.
- Nie wciskaj filtra na siłę, gdy wyraźnie blokuje się w prowadnicy.
- Nie pomijaj oznaczenia AIR FLOW, nawet jeśli filtr wygląda symetrycznie.
- Nie zostawiaj liści i kurzu w obudowie, ponieważ mogą trafić do wentylatora.
- Nie zakładaj, że sama wymiana usunie zapach, jeśli jego źródłem jest zabrudzony parownik klimatyzacji.
Po zakończeniu pracy sprawdź te elementy:
- Filtr nie jest nadmiernie zagięty ani przygnieciony.
- Klapka obudowy została całkowicie domknięta.
- Osłony i schowek trzymają się stabilnie.
- Nawiew działa na wszystkich wybranych biegach.
Jeśli po wymianie nadal pojawia się wilgoć lub przykry zapach, rozważ czyszczenie i odgrzybianie klimatyzacji zgodnie z instrukcją używanego preparatu. Taki zabieg nie zastępuje wymiany filtra, lecz może uzupełnić ją wtedy, gdy problem tkwi w kanałach wentylacyjnych.
Czy samodzielna wymiana filtra się opłaca?
Tak, o ile masz dostęp do obudowy i możesz bezpiecznie zdjąć osłony. Najwięcej czasu zajmuje zwykle nie sam montaż, lecz praca w ciasnym miejscu. Ostrożne obchodzenie się z zaczepami, sprawdzenie kierunku AIR FLOW i końcowy test nawiewu wystarczą, aby wykonać tę czynność poprawnie.
